Shloka 31
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
सम्प्रीयमाण: पार्थानामृषभ: पुत्रविक्रमात् । नात्यर्थ पीडयामास पुत्र वज्रधरात्मज:,दुन्तीपुत्रोंमें श्रेष्ठ इन्द्रकुमार अर्जुन अपने बेटेके पराक्रमसे बहुत प्रसन्न हुए थे। इसलिये वे उसे अधिक पीड़ा नहीं देते थे
samprīyamāṇaḥ pārthānām ṛṣabhaḥ putravikramāt | nātyarthaṃ pīḍayāmāsa putraṃ vajradharātmajaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— പാർത്ഥന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രന്റെ പുത്രനുമായ അർജുനൻ, പുത്രന്റെ വീര്യത്തിൽ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവനെ അതിയായി പീഡിപ്പിച്ചില്ല।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when a child shows great prowess, a righteous guardian balances praise with restraint: discipline should not become excessive or cruel. Approval of valor is guided by dharma—measured correction rather than harsh punishment.
Vaiśampāyana describes Arjuna’s reaction to his son’s bravery. Delighted by the boy’s heroic conduct, Arjuna refrains from putting him under severe pressure or punishment.