Shloka 11
Āśvamedhika Parva, Adhyāya 77 — Saindhava resistance, Arjuna’s restraint, and Duḥśalā’s supplication
त॑ स्मरन्तो वर्ध वीरा: सिन्धुराजस्य चाहवे । जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना
taṁ smaranto vīrāḥ sindhurājasya cāhave | jayadrathasya kauravya samare savyasācinā ||
കൗരവ്യാ! യുദ്ധത്തിൽ സവ്യസാചി അർജുനൻ സിന്ധുരാജൻ ജയദ്രഥനെ വധിച്ച കാര്യം ആ വീരന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു; ആ സ്മൃതി അവരുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral weight of decisive action in a righteous war: a single, resolute deed—carried out with skill and determination—can become an enduring lesson for warriors, shaping their sense of duty (kṣatriya-dharma) and the consequences of aggression.
Vaiśampāyana narrates that the warriors continued to remember Arjuna’s killing of Jayadratha, the Sindhu king, in the Kurukṣetra war—an event famous for its intensity and strategic importance—so vividly that it never left their minds.