Shloka 13
Janmaveśma-praveśa and Uttarā’s Śaraṇāgati
Entry into the Birth-Chamber and Uttarā’s Appeal
यद्येतत् त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वच: शुभम् | सकल वृष्णिशार्दूल मृतां मामवधारय,*वृष्णिवंशके सिंह! यदि तुम ऐसी प्रतिज्ञा करके अपने मंगलमय वचनका पूर्णतः पालन नहीं करोगे तो यह समझ लो, सुभद्रा जीवित नहीं रहेगी--मैं अपने प्राण दे दूँगी
yady etat tvaṁ pratiśrutya na karoṣi vacaḥ śubham | sakala-vṛṣṇi-śārdūla mṛtāṁ mām avadhāraya ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ വൃഷ്ണിശാർദൂലാ! ഇങ്ങനെ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് പിന്നെയും നീ നിന്റെ മംഗളവചനം പാലിക്കാതിരുന്നാൽ, ഉറപ്പായി അറിഞ്ഞുകൊൾ—ഞാൻ മരിച്ചവളെപ്പോലെ ആയിരിക്കും; ഞാൻ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യും.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A pledged word (pratiśruti) is treated as a moral bond; failing to fulfill it is portrayed as a serious breach of dharma, weighty enough that the speaker equates it with death or total ruin.
The narrator reports a forceful warning addressed to a Vṛṣṇi hero: if he does not honor a promise he has made, the speaker declares that her life will not continue—an extreme statement meant to compel faithful performance of the vow.