Shloka 17
Yudhiṣṭhira’s Procession, Encampment (Niveśa), and Auspicious Timing for Ritual Action
प्रीतो धर्मात्मजो राजा बभूवातीव भारत । अर्जुनप्रमुखाश्नापि तथेत्येवाब्रुवन् वच:,भारत! भीमसेनका यह कथन सुनकर धर्मपुत्र राजा युधिष्ठिर बहुत प्रसन्न हुए। अर्जुन आदिने भी बहुत ठीक कहकर उन्हींकी बातका समर्थन किया
prīto dharmātmajo rājā babhūvātīva bhārata | arjunapramukhāś cāpi tathety evābruvan vacaḥ ||
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭാരതാ! ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ അത്യന്തം പ്രസന്നനായി. അർജുനാദികളും “തഥാസ്തു” എന്നു പറഞ്ഞു ആ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous leadership is strengthened when wise counsel is received with humility and when allies (here, brothers) affirm a shared course of action; ethical governance thrives on concord grounded in dharma.
After hearing Bhīmasena’s statement, Yudhiṣṭhira becomes very pleased, and Arjuna along with the others voice agreement—‘tathā iti’—publicly confirming and supporting the proposal or counsel just expressed.