Shloka 19
Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
न स शक्येत संग्रामे निहन्तुमपि वज्िणा । 'प्रभो! यदि निरन्तर उसे एक-एक वीरके साथ ही युद्ध करना पड़ता तो रणभूमिमें वज्रधारी इन्द्र भी उसे नहीं मार सकते थे (परन्तु वहाँ तो बात ही दूसरी हो गयी) ।। १८ $ई || समाद्वते च संग्रामात् पार्थे संशप्तकैस्तदा
na sa śakyeta saṅgrāme nihantum api vajriṇā |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— സമരത്തിൽ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനും അവനെ വധിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. യുദ്ധം നിരന്തരം ഒരോ വീരനോടും ഒരോ ഏകദ്വന്ദ്വമായിട്ടേ നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ, അവന്റെ പരാക്രമം അവനെ പ്രായം അജേയനാക്കുമായിരുന്നു; സാഹചര്യങ്ങൾ മാറിയതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ് അത്തരം ഫലം സംഭവിച്ചത്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how extraordinary martial excellence can make a warrior seem beyond ordinary defeat, yet outcomes in war depend not only on strength but also on conditions, strategy, and shifting circumstances—hinting at the limits of sheer might.
Vaiśaṃpāyana offers a narrator’s evaluation of a warrior’s battlefield prowess, stating that in a straightforward, continuous combat scenario he would be impossible to kill—even for Indra—implying that later events must involve a different, decisive turn of circumstances.