Shloka 96
युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिवस्पृणिव नि:स्वन: । जैसे मुनिगणोंसे मेरुकी शोभा होती है, उसी प्रकार द्वारकावासियोंके समागमसे वह पर्वत अत्यन्त दर्शनीय हो गया था। भरतनन्दन! उस पर्वतराजके शिखरपर हर्षोन्मत्त होकर गाते हुए स्त्री-पुरुषोंका सुमधुर शब्द मानो स्वर्गलोकतक व्याप्त हो रहा था
gāyatāṃ parvatendrasya divaspṛṇiva niḥsvanaḥ |
പർവതേന്ദ്രന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് പാടുന്ന സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ സുമധുര നാദം മഹാപ്രതിധ്വനിയോടെ സ്വർഗ്ഗലോകംവരെ നിറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. മുനിഗണങ്ങളുടെ സംഗമം മേരുവിനെ എങ്ങനെ ശോഭിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ ദ്വാരകാവാസികളുടെ സമാഗമം ആ പർവതത്തെ അത്യന്തം ദർശനീയമാക്കി. ഭരതനന്ദനാ! ആ ഗിരിരാജത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ഹർഷോന്മത്തരായി പാടിയ ജനങ്ങളുടെ മധുരഗാനം ദേവലോകംവരെ വ്യാപിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective harmony and joyful, auspicious conduct can transform a place into something spiritually and aesthetically elevated—so powerful that it is likened to reaching heaven. It also uses the Meru-and-sages simile to suggest that noble company itself is an ornament.
A festive gathering has formed on the summit of a great mountain. Men and women, overcome with joy, sing so sweetly and loudly that their resonance seems to pervade the sky; the mountain’s beauty is intensified by the assembly of the people of Dvārakā, like Meru adorned by sages.