Shloka 19
Brahmā’s Enumeration of Primacies (Ādi) and the Supremacy of Knowledge
Jñāna
सर्वे क्षयान्ता निचया: पतनान्ता: समुच्छया: । संयोगाश्न वियोगान्ता मरणान्तं च जीवितम्,समस्त संग्रहका अन्त है विनाश, उत्थानका अन्त है पतन, संयोगका अन्त है वियोग और जीवनका अन्त है मृत्यु
sarve kṣayāntā nicayāḥ patanāntāḥ samucchayāḥ | saṃyogāś ca viyogāntā maraṇāntaṃ ca jīvitam ||
വായു പറഞ്ഞു—എല്ലാ സമാഹാരങ്ങളുടെയും അന്ത്യം ക്ഷയം; എല്ലാ ഉയർച്ചകളുടെയും കൂമ്പാരങ്ങളുടെയും അന്ത്യം പതനം. എല്ലാ സംഗമങ്ങളുടെയും അന്ത്യം വേർപാട്; ജീവിതത്തിന്റെ അന്ത്യം മരണം.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches impermanence: wealth and gains diminish, high positions collapse, relationships part, and life ends in death. Therefore one should practice non-attachment, humility, and dharmic action without intoxication by success or despair in loss.
Vāyudeva delivers a sober instruction, using universal truths about decline, separation, and mortality to counsel the listener toward steadiness and right conduct, rather than clinging to transient worldly conditions.