Shloka 736
Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
बहिरात्मान इत्येते दीना: कृषणजीविन: । लोभ, लोभपूर्वक किये जानेवाले कर्म और उन कर्मोसे उत्पन्न समस्त फल समानभावसे वास्तवमें कुछ भी नहीं है। शरीरके बाह्य अंग रक्त-मांसके संघात आदि एक- दूसरेके सहारे रखनेवाले हैं। इसीलिये ये दीन और कृपण माने गये हैं
bahirātmāna ity ete dīnāḥ kṛpaṇajīvinaḥ | lobhaḥ, lobhapūrvakaṃ kriyamāṇaṃ karma ca tatkarmotthāni ca sarvāṇi phalāni samabhāvena vastuto na kiṃcid eva | śarīrasya bāhyāṅgāni raktamāṃsasaṅghātādayaḥ parasparāśrayabhūtāḥ | tasmād ete dīnāḥ kṛpaṇāś ca matāḥ ||
വായുദേവൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ബാഹ്യദേഹത്തെയേ ആത്മാവെന്നു കരുതുന്നവർ ദീനർ; കൃപണമായി ജീവിക്കുന്നവർ. ലോഭം, ലോഭപ്രേരിത കർമ്മങ്ങൾ, അവയിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന എല്ലാ ഫലങ്ങളും—സമദർശനത്തിൽ നോക്കിയാൽ സത്യത്തിൽ ഒന്നുമല്ല. ശരീരത്തിന്റെ ബാഹ്യാവയവങ്ങൾ രക്തമാംസസമൂഹങ്ങൾ മാത്രം; പരസ്പരാശ്രയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവ. അതുകൊണ്ട് അവർ ദീനരും കൃപണരുമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Do not mistake the outer body for the Self. Greed-driven action and its rewards are ultimately empty; cultivate equal vision and detach from bodily identification.
Vāyu-deva delivers an instruction that critiques bodily self-identification and condemns greed, framing the body as a perishable aggregate and urging equanimity toward actions and their fruits.