Shloka 7
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
दानधर्मरता: शान्ता: सततं प्रियवादिन: । तेषां ज्येष्ठ: खनीनेत्र: स तान् सर्वानपीडयत्,राजन! विविंशके पन्द्रह पुत्र हुए। वे सब-के-सब भधर्नुर्विद्यामें पराक्रमी, ब्राह्मणभक्त, सत्यवादी, दान-धर्मपरायण, शान्त और सर्वदा मधुर भाषण करनेवाले थे। इन सबमें जो ज्येष्ठ था, उसका नाम खनीनेत्र था। वह अपने उन सभी छोटे भाइयोंको बहुत कष्ट देता था
dānadharmaratāḥ śāntāḥ satataṃ priyavādinaḥ | teṣāṃ jyeṣṭhaḥ khanīnetraḥ sa tān sarvān apīḍayat, rājan |
അവർ ദാനധർമ്മങ്ങളിൽ രതരും സ്വഭാവത്തിൽ ശാന്തരുമായിരുന്നു; എപ്പോഴും പ്രിയവചനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നവരും. എന്നാൽ അവരുടെ ജ്യേഷ്ഠനായ ഖനീനെത്രൻ എല്ലാവരെയും നിരന്തരം പീഡിപ്പിച്ചു.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Outer virtues—charity, calmness, and pleasant speech—do not guarantee inner righteousness; true dharma is tested by how one treats the vulnerable, especially within one’s own family.
Vyāsa describes a group characterized by virtuous qualities, but notes a moral rupture: their eldest, Khanīnetra, repeatedly torments the others, creating suffering despite the group’s otherwise exemplary conduct.