Shloka 37
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
ऊर्ध्व॑ तु जन्तवो गत्वा येषु स्थानेष्ववस्थिता: । कीर्त्यमानानि तानीह तत्त्वतः संनिबोध मे
ūrdhvaṁ tu jantavo gatvā yeṣu sthāneṣv avasthitāḥ | kīrtyamānāni tānīha tattvataḥ saṁnibodha me ||
ജീവികൾ മേലോട്ടു ചെന്നു ഏതു ഏതു ലോകസ്ഥലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നുവോ, ആ വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ വിവരണം ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു. സ്വർഗ്ഗം മുതലായ ഊർദ്ധ്വലോകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിഷയത്തെ തത്ത്വമായി എന്നിൽ നിന്ന് കേട്ട് വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കൂ।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse frames an authoritative instruction on higher realms attained after death: one should listen carefully and understand the true nature of the abodes where beings dwell after ascending, implying an ethical link between conduct/merit and posthumous destinations.
A Siddha begins (or continues) a didactic explanation, announcing that he will describe the higher worlds—such as heaven—and the specific stations where beings reside, urging the listener to grasp the account accurately.