Shloka 27
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
तेषु मर्मसु भिन्नेषु ततः स समुदीरयन् । आविश्य हृदयं जन्तो: सत्त्वं चाशु रुणद्धि वै,उन मर्मस्थानों (संधियों)-के विलग होनेपर वायु ऊपरको उठती हुई प्राणीके हृदयमें प्रविष्ट हो शीघ्र ही उसकी बुद्धिको अवरुद्ध कर लेती है
teṣu marmasu bhinneṣu tataḥ sa samudīrayan | āviśya hṛdayaṃ jantoḥ sattvaṃ cāśu ruṇaddhi vai ||
ആ മർമസ്ഥാനങ്ങൾ ഭിന്നിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വായു കലങ്ങിപ്പൊങ്ങി മേലോട്ടുയർന്ന് ജീവിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവന്റെ സത്ത്വത്തെ—അഥവാ ബുദ്ധിയുടെ സ്ഥിരതയും വിവേകവും—വേഗത്തിൽ തടഞ്ഞുമൂടുന്നു.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Damage to vital bodily points (marmas) can rapidly disturb the life-breath and cloud the mind’s steadiness (sattva), implying an ethical caution: violence does not merely wound the body—it can extinguish a being’s capacity for clear judgment and self-mastery.
A Siddha explains a physiological-moral mechanism: when marmas are broken, vāyu becomes agitated, rises, enters the heart, and quickly blocks the victim’s inner clarity, describing how severe injury leads to swift mental incapacitation.