Shloka 3

Kṛṣṇa–Arjuna Saṃvāda in Indraprastha: Consolation, Legitimation, and Leave for Dvārakā (आश्वमेधिकपर्व, अध्याय १५)

Devanagari script

विजद्दाते मुदा युक्तौ दिवि देवेश्वराविव । तौ वनेषु विचित्रेषु पर्वतेषु ससानुषु,स्वर्गलोकमें विहार करनेवाले दो देवेश्वरोंकी भाँति वे दोनों मित्र आनन्दमग्न हो विचित्र- विचित्र वनोंमें और पर्वतोंके सुरम्य शिखरोंपर विचरने लगे

Transliteration

Vijaddāte mudā yuktau divi deveśvarāv iva | tau vaneṣu vicitreṣu parvateṣu sasānuṣu ||

Translation

ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആ രണ്ടു സഖാക്കൾ സ്വർഗത്തിൽ വിഹരിക്കുന്ന രണ്ടു ദേവേശ്വരന്മാരെപ്പോലെ, വിചിത്രവനങ്ങളിലൂടെയും മനോഹരശിഖരങ്ങളുള്ള പർവ്വതങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

Word by Word

विजद्दातेthey sported/they moved about (reading uncertain)

मुदाwith joy

युक्तौjoined/engaged, endowed (with joy)

दिविin heaven

देवेश्वरौtwo lords of the gods

इवlike, as

तौthose two

वनेषुin forests

विचित्रेषुvariegated, wonderful

पर्वतेषुon mountains

ससानुषुwith peaks/ridges

Speaker

वैशम्पायन उवाच

Characters & Entities

Vaiśampāyana

two companions (tau)

forests (vana)

mountains (parvata)

peaks/summits (sānu)

heaven (div)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes