Shloka 18
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
मरुत्त उवाच इन्द्र: साक्षात् सहसाभ्येतु विप्र हविर्यज्ञे प्रतिगृह्नातु चैव । स्वं स्वं धिष्णयं चैव जुषन्तु देवा हुतं सोम॑ प्रतिगृह्नन्तु चैव,मरुत्तने कहा--ब्रह्मर्ष! आप ऐसा प्रयत्न कीजिये, जिससे साक्षात् इन्द्र मेरे यज्ञमें शीघ्रतापूर्वक पधारें और अपना हविष्य-भाग ग्रहण करें। साथ ही अन्य देवता भी अपने- अपने स्थानपर आकर बैठ जायाँ और सब लोग एक साथ आहुतिरूपमें प्राप्त हुए सोमरसका पान करें
Marutta uvāca: indraḥ sākṣāt sahasābhyetu vipra havir-yajñe pratigṛhṇātu caiva | svaṁ svaṁ dhiṣṇyaṁ caiva juṣantu devā hutaṁ somaṁ pratigṛhṇantu caiva ||
മരുത്തൻ പറഞ്ഞു—ബ്രഹ്മർഷേ! സാക്ഷാൽ ഇന്ദ്രൻ വേഗത്തിൽ എന്റെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വന്ന് ഹവിർഭാഗം സ്വീകരിക്കുമാറാക്കാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കണം. മറ്റു ദേവന്മാരും തത്തത്ത സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് പ്രസന്നരാകട്ടെ; എല്ലാവരും ചേർന്ന് ആഹുതിയായി അർപ്പിച്ച സോമം സ്വീകരിച്ച് പാനം ചെയ്യട്ടെ.
मरुत्त उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic ritual order and reverent hospitality: the sacrificer seeks the gods’ direct presence, proper seating, and willing acceptance of offerings, showing that worship is not mere formality but a relationship of honor, invitation, and rightful distribution of shares.
King Marutta addresses a brahmin-sage, urging him to make the necessary effort/arrangements so that Indra arrives quickly to the sacrifice, accepts his oblation, and the other gods take their appointed ritual seats and partake of the offered Soma together.