Shloka 12
अध्याय ३३ — धृतराष्ट्रस्य कुशलप्रश्नाः तथा विदुरस्य योगसमाधिः
Chapter 33: Dhṛtarāṣṭra’s Welfare-Inquiries and Vidura’s Yogic Absorption
आह्तो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव । यदा समन्विता देवा: पशूनां गमनेश्वचरा:,जब तुमने यज्ञका अनुष्ठान आरम्भ किया, तभीसे देवतालोग तुम्हारे हितैषी सुहृद् हो गये। जब इस प्रकार देवता मित्रभावसे युक्त होते हैं, तब वे जीवोंको लोकान्तरकी प्राप्ति करानेमें समर्थ होनेके कारण उनपर अनुग्रह करके उन्हें अभीष्ट लोकोंकी प्राप्ति करा देते हैं
āhṛto yatra yajñas te tatra devā hitās tava | yadā samanvitā devāḥ paśūnāṁ gamaneṣu carāḥ ||
നിന്റെ യജ്ഞം എവിടെയെവിടെ വിധിപൂർവം ആരംഭിക്കപ്പെട്ടുവോ, അവിടെയെവിടെ ദേവന്മാർ നിനക്കു ഹിതൈഷികളായി. ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ മൈത്രിഭാവത്തോടെ ഏകീഭവിക്കുമ്പോൾ, അവർ ജീവികളുടെ ഗമനത്തിൽ—ലോകാന്തരപ്രാപ്തിയിൽ—സമർത്ഥരായി അനുഗ്രഹിച്ച് അഭീഷ്ടലോകപ്രാപ്തി നൽകുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Properly performed yajña aligns human action with dharma and invites divine goodwill; such divine favor is portrayed as enabling beings to attain their intended higher destinations (iṣṭa-loka), linking ethical ritual conduct with spiritual outcomes.
Vaiśampāyana explains that from the moment the sacrifice was begun, the gods became friendly to the sacrificer; when the gods are favorably disposed, they actively assist beings in their onward passage and grant attainment of desired worlds.