Shloka 11
अध्याय ३३ — धृतराष्ट्रस्य कुशलप्रश्नाः तथा विदुरस्य योगसमाधिः
Chapter 33: Dhṛtarāṣṭra’s Welfare-Inquiries and Vidura’s Yogic Absorption
अहं हितं वदाम्येतत् प्रियं चेत् तव पार्थिव । देवयाना हि पन्थान: श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे,पृथ्वीनाथ! तुम्हें प्रिय लगे तो मैं तुम्हारे हितकी बात बताता हूँ। यज्ञ आरम्भ करते समय तुमने देवयान-मार्गोकी बात सुनी होगी। वे ही तुम्हारे योग्य हैं
vaiśampāyana uvāca | ahaṃ hitaṃ vadāmy etat priyaṃ cet tava pārthiva | devayānā hi panthānaḥ śrutās te yajñasaṃstare ||
ഹേ പാർത്ഥിവാ! നിനക്കു പ്രിയമെങ്കിൽ, നിന്റെ ഹിതത്തിനായുള്ള വാക്ക് ഞാൻ പറയും. യജ്ഞാരംഭത്തിൽ നീ ശ്രവിച്ച ദേവയാനമാർഗങ്ങൾ തന്നെയാണ് നിനക്കു യോജ്യം.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The speaker urges the king toward what is truly beneficial (hita) rather than merely pleasant, pointing him to the Devayāna—an elevated, dharmic ‘path’ associated with sacrificial knowledge and spiritual ascent.
Vaiśampāyana addresses a king respectfully and offers counsel: recalling what the king has already heard in the context of sacrifice, he recommends the Devayāna as the appropriate course, framing guidance in terms of welfare and rightful suitability.