धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानम् — Dhṛtarāṣṭra’s Departure for Forest Life
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् । कदा तु जननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भूशदु:खिताम्,“जो महलों और अट्ठटालिकाओंमें पलकर बड़ी हुई हैं, अत्यन्त सुखकी भागिनी रही हैं, वे ही माता कुन्ती अब थककर अत्यन्त दुःख उठाती होंगी! मुझे कब उनके दर्शन होंगे?
പ്രാസാദങ്ങളിലും ഹർമ്യങ്ങളിലും വളർന്നു അത്യന്തം സുഖഭാഗിനിയായിരുന്ന ആ ജനനി ഇപ്പോൾ ക്ഷീണിച്ച് ഭൂമിയിൽ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടാവും. എപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ ദർശിക്കും?
वैशम्पायन उवाच