Shloka 121
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
द्वेष्यो भार्योपजीवी स्यादू दूरबन्धुश्न वैरवान् । अन्योन्यस्यातिथिकश्षास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः:,जिसने मृणाल चुराये हों उसे सबके साथ द्वेष करनेका, स्त्रीकी कमाईपर जीविका चलानेका, भाई-बन्धुओंसे दूर रहनेका, सबसे वैर करनेका और एक-दूसरेके घर अतिथि होनेका पाप लगे
bharadvāja uvāca | dveṣyo bhāryopajīvī syād dūrabandhuś ca vairavān | anyonyasyātithikaś cāstu bisastainyaṃ karoti yaḥ ||
ഭരദ്വാജൻ പറഞ്ഞു—ആർ ബിസാ മോഷ്ടിക്കുമോ, അവൻ എല്ലാവർക്കും ദ്വേഷ്യനാകും; ഭാര്യയുടെ വരുമാനത്തിൽ ജീവിക്കും; ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കും; എല്ലാവരോടും വൈരം വളർത്തും; ഒടുവിൽ പരാധീനനായി ഒരാളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിലേക്കു അതിഥിപോലെ അലഞ്ഞുതിരിയും.
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Even seemingly small theft (here, stealing lotus-stalk fibres) corrodes one’s social and moral standing: it leads to being despised, estranged from kin, prone to enmity, and reduced to dependence on others—illustrating how adharma brings tangible social consequences.
In Bharadvāja’s instruction within the Anuśāsana Parva, he lists the karmic and social outcomes that follow from committing theft, using the concrete example of stealing “bisa” to show how wrongdoing manifests as loss of respect, family bonds, and self-reliance.