Shloka 114
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
अत्रि बोले--जो मृणालकी चोरी करता हो उसे गायको लात मारने, सूर्यकी ओर मुँह करके पेशाब करने और अनध्यायके समय अध्ययन करनेका पाप लगे ।।
Vasiṣṭha uvāca: anadhyāye paṭhel loke śunaḥ saḥ parikarṣatu | parivrāṭ kāmavṛttas tu bisastainyaṃ karoti yaḥ ||
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു—“അനധ്യായസമയത്ത് വേദപാഠം ചെയ്യുന്നവൻ, ലോകത്തിൽ നായകൾ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഭീകരദോഷത്തിന് വിധേയനാകുന്നു. കൂടാതെ പരിവ്രാജകനായിട്ടും കാമവശമായി ജീവിക്കുന്നവൻ—അവനും മൃണാള-മോഷണപാപം ചെയ്യുന്നു।”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That dharma includes strict discipline in sacred learning and integrity in renunciation: studying the Veda at forbidden times (anadhyāya) and living as a desire-driven ‘renunciant’ are treated as serious moral violations, comparable to theft.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Vasiṣṭha delivers a moral-legal judgment: he states the demerit attached to reciting during anadhyāya and condemns a wandering ascetic who behaves licentiously, declaring such conduct tantamount to stealing lotus-stalk fibres (bisa).