Shloka 156
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
ददाति पश्िमां संध्यां यः सुवर्ण यतव्रतः । ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः,जो सायं संध्याके समय व्रतका पालन करते हुए सुवर्ण दान देता है, वह ब्रह्मा, वायु, अग्नि और चन्द्रमाके लोकोंमें जाता है
dadāti paścimāṁ sandhyāṁ yaḥ suvarṇa-yata-vrataḥ | brahma-vāyv-agni-somānāṁ sālokyam upayāti saḥ ||
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു—നിയമവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് സായാഹ്നത്തിലെ പാശ്ചാത്യ സന്ധ്യാകാലത്ത് സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മാ, വായു, അഗ്നി, സോമൻ എന്നിവരുടെ ലോകങ്ങളിൽ സഹലോകത്വം പ്രാപിക്കുന്നു।
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Charity (dāna) performed with self-restraint and at an auspicious sacred time (evening sandhyā) is upheld as a powerful dharmic act, capable of yielding elevated spiritual results—here expressed as attaining sālokya with major deities.
In Vasiṣṭha’s instruction on dharma and meritorious conduct, he states the specific fruit of donating gold during the evening twilight while keeping a vow: the donor is said to reach the realms associated with Brahmā, Vāyu, Agni, and Soma.