Shloka 136
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
भुगुश्रेष्ठी इस प्रकार अंगिरा, कवि और भृगुके वंशजों तथा संतान-परम्पराओंसे सारा जगत् व्याप्त है ।। वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्चर: । कविं तात भृगुं चापि तस्मात् तौ वारुणौ स्मृती,विप्रवर! तात! प्रभावशाली जलेश्वर वरुणरूप शिवने पहले कवि और भृगुको पुत्ररूपसे ग्रहण किया था, इसलिये वे वारुण कहलाये
varuṇaś cādito vipra jagrāha prabhur īśvaraḥ | kaviṃ tāta bhṛguṃ cāpi tasmāt tau vāruṇau smṛtī ||
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രവരാ! ജലങ്ങളുടെ അധിപനായ വരുണരൂപ മഹാപ്രഭു ശിവൻ പണ്ടുകാലത്ത് കവി, ഭൃഗു എന്നീ ഋഷികളെ പുത്രരൂപത്തിൽ സ്വീകരിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ആ രണ്ടുപേരും ‘വാരുണർ’ എന്ന പേരിൽ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse legitimizes revered rishi lineages by tracing them to divine acceptance: spiritual authority is portrayed as rooted in sacred lineage and divine recognition, reinforcing respect for tradition (smṛti) and the ethical weight of inherited dharma.
Vasiṣṭha explains that the Lord, identified with Śiva in the form of Varuṇa, once took the sages Kavi and Bhṛgu as sons; because of this association they are remembered with the epithet ‘Vāruṇa’.