Shloka 5
गोप्रदान-भूमिदान-विधि
Gopradāna–Bhūmidāna Guidelines and Recipient Eligibility
सर्व तारयते वंशं यस्य खाते जलाशये । गाव: पिबन्ति विप्राश्न साधवक्ष नरा: सदा,जिसके खोदवाये हुए जलाशयमें गौ, ब्राह्मण तथा श्रेष्ठ पुरुष सदा जल पीते हैं, वह जलाशय उस मनुष्यके समूचे कुलका उद्धार कर देता है
sarvaṁ tārayate vaṁśaṁ yasya khāte jalāśaye | gāvaḥ pibanti viprāś ca sādhavaś ca narāḥ sadā ||
ആരുടെ കുഴിപ്പിച്ച ജലാശയത്തിൽ പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണരും സദാചാരികളായ മനുഷ്യരും എപ്പോഴും വെള്ളം കുടിക്കുന്നുവോ, ആ ജലാശയം ആ മനുഷ്യന്റെ സമസ്ത വംശത്തെയും തരിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Establishing a water source for public use—especially benefiting cows, Brahmins, and the virtuous—is a high form of dharma. Its merit is enduring and is said to uplift not only the donor but the donor’s entire lineage.
In Bhishma’s instruction on dharma (given to Yudhishthira in the Anushasana Parva), he praises acts of public beneficence. Here he highlights the religious and ethical value of having a pond or reservoir dug so that beings and worthy persons may drink from it regularly.