Shloka 26
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
प्राणवांश्वापि भवति रूपवांश्व तथा नृप । अन्नद: प्राणदो लोके सर्वद: प्रोच्यते तु सः
prāṇavāṁś cāpi bhavati rūpavāṁś ca tathā nṛpa | annadaḥ prāṇado loke sarvadaḥ procyate tu saḥ ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നൃപാ! അന്നദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പ്രാണവാനും രൂപവാനും ആകുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ അന്നദാതാവിനെ ‘പ്രാണദാതാവ്’ എന്നു വിളിക്കുന്നു; അവനെയാണ് ‘സർവദാതാവ്’ എന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നത്.
नारद उवाच
Educational Q&A
Food-giving (anna-dāna) is portrayed as the highest practical charity because it sustains life itself; therefore the donor is praised as a ‘giver of life’ and even ‘giver of all,’ and is said to gain vitality and beauty as fruits of that merit.
In Anuśāsana Parva’s instruction on gifts and dharma, Nārada addresses a king and extols the ethical and spiritual significance of giving food, framing it as life-sustaining generosity worthy of the highest praise.