Shloka 15
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
कृतैरावस थेैरननित्य॑ संप्रेष्यै: सपरिच्छदै: । निमन्त्रयेथा: कौरव्य सर्वकामसुखावहै:
bhīṣma uvāca |
kṛtair āvasathair anitya-saṁpreṣyaiḥ sa-paricchadaiḥ |
nimantrayedāḥ kauravya sarva-kāma-sukhāvahaiḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഹേ കൗരവ്യ (യുധിഷ്ഠിരാ)! ദൂതന്മാരെ അയച്ച്, ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും നിന്ന് ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാത്ത, നിത്യസന്തുഷ്ടരായ, അയാചിതമായി ലഭിക്കുന്നതിൽ ജീവിക്കുന്ന ആ പൂജ്യ ബ്രാഹ്മണ ഋഷിമാരെ കണ്ടെത്തുക. മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിയ താമസസ്ഥലങ്ങൾ, ആവശ്യസാമഗ്രികൾ, സേവകർ എന്നിവയോടെ—സകല ന്യായമായ സുഖസൗകര്യങ്ങളും നൽകുന്നവിധം—അവരെ ക്ഷണിക്കുക. അവരെ നിത്യമായി സത്കരിക്കുക; കാരണം അവർ ദുഃഖിതരാക്കപ്പെടുമ്പോൾ വിഷധര സർപ്പത്തെപ്പോലെ ഭയങ്കരരാകുന്നു—അതുകൊണ്ട് ആദരവിലൂടെ തന്നെ നിന്റെ രക്ഷ ഉറപ്പാക്കുക.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king safeguards his realm and his own welfare by honoring truly content, desireless brahmin sages with proper hospitality—lodging, attendants, and respectful daily reception. Neglecting or offending such persons is dangerous; reverence toward them is presented as a practical form of protection grounded in dharma.
In Bhishma’s post-war instruction to Yudhishthira (Anushasana Parva), he advises the king to locate worthy brahmins through messengers and invite them to stay, providing comfortable arrangements and continual honor, warning that distressed sages can become fearsome if wronged.