Shloka 13
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते । अर्लन्तो नित्यसंतुष्टास्तथा लब्धोपजीविन:
āśiṣaṃ ye na deveṣu na ca martyeṣu kurvate | alpa-icchantō nitya-santuṣṭās tathā labdhopajīvinaḥ |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—യുധിഷ്ഠിരാ! ദേവന്മാരോടോ മനുഷ്യരോടോ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാത്ത, അല്പേച്ഛരായി നിത്യസന്തുഷ്ടരായി, ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ജീവിക്കുന്ന പൂജ്യരായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരെ ദൂതന്മാർ മുഖേന കണ്ടെത്തി ക്ഷണിക്ക. ഭാരതാ! അവർ ദുഃഖിതരായാൽ വിഷധര സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഭയങ്കരരാകും; അതിനാൽ അവരുടെ സത്കാരത്തിലൂടെ നിന്നെ സംരക്ഷിക്ക. കുരുനന്ദനാ! സേവകരും ആവശ്യസാമഗ്രികളും സമ്പന്നമായ സുഖകരമായ ഗൃഹം സമർപ്പിച്ച് അവർക്കു നിത്യവും പൂർണ്ണമായ আতിഥ്യസത്കാരം നടത്തുക.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should actively seek out and honor truly renunciant, content Brahmins who ask nothing of gods or men and live on what comes. Their goodwill safeguards the king; neglecting or offending them can invite grave harm, so daily, complete hospitality is presented as a practical expression of dharma and self-protection.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on royal conduct and dharma. Here he urges the king to locate such ascetic, low-desire Brahmins via messengers, invite them into a well-provisioned home, and honor them continually—warning that if they are made unhappy they may become dangerously wrathful, like venomous serpents.