Shloka 20
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
फिर मैं अन्तर्धान हुआ और पुनः तुम्हारे घरमें आकर योगका आश्रय ले इक्कीस दिनोंतक सोया ।।
kṣudhito mām asūyethāṁ śramād veti narādhipa | evaṁ buddhiṁ samāsthāya karśitau vāṁ kṣudhā mayā ||
പിന്നെ ഞാൻ അന്തർഹിതനായി വീണ്ടും നിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ എത്തി യോഗം ആശ്രയിച്ച് ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസം ഉറങ്ങി. ഹേ നരാധിപാ! വിശപ്പാൽ പീഡിതരായി അല്ലെങ്കിൽ അധ്വാനത്താൽ ക്ഷീണിച്ച് നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നെ നിന്ദിക്കും എന്നു ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു; ആ ഉദ്ദേശത്താലാണ് നിങ്ങളെ ആഹാരമില്ലാതെ വെച്ച് ക്ലേശിപ്പിച്ചത്।
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights an ethical test: whether hardship (hunger and fatigue) leads one to blame and disparage a revered guest/ascetic. It underscores restraint in speech and steadiness of mind under suffering.
Chyavana explains to the king that he deliberately imposed hunger and distress on the king and another person as a trial, expecting they might criticize him when pressed by hunger or exhaustion.