Shloka 30
Cyavana’s Yogic Display and Kuśika’s Recognition of Tapas (च्यवन-योगप्रभावः कुशिकस्य तपःप्रशंसा च)
अमृतं हाृव्ययं दिव्यं क्षरन्ति च वहन्ति च । अमृतायतनं चैता: सर्वलोकनमस्कृता:,वे विकाररहित दिव्य अमृत धारण करती और दुहनेपर अमृत ही देती हैं। वे अमृतकी आधारभूत हैं। सारा संसार उनके सामने नतमस्तक होता है
amṛtaṃ hāvyayaṃ divyaṃ kṣaranti ca vahanti ca | amṛtāyatanaṃ caitāḥ sarvalokanamaskṛtāḥ ||
അവർ ദിവ്യവും അവ്യയവുമായ അമൃതം ധരിക്കുകയും, കറക്കുമ്പോൾ അമൃതം തന്നെയായി സ്രവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ അമൃതത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാനമാണ്; സർവ്വലോകങ്ങളും അവർക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു.
व्यवन उवाच
Educational Q&A
That certain revered supports of life are not merely useful resources but sacred bearers of a life-giving essence (amṛta). Recognizing their sustaining role, one should respond with gratitude, restraint, and reverence rather than exploitation.
Vyavana describes “these” (feminine plural) beings or supports as divine and imperishable in their gift: they both produce and sustain nectar-like nourishment, and therefore receive universal veneration across all worlds.