Shloka 17
Cyavana’s Water-Vow and the Ethics of Cohabitation (स्नेह-सम्वास-धर्मः)
अब्राह्माणं तु मन्यन्ते शूद्रापुत्रमनैपुणात् । त्रिषु वर्णेषु जातो हि ब्राह्मणाद् ब्राह्मणो भवेत्
abhāhmaṇaṁ tu manyante śūdrāputram anaipuṇāt | triṣu varṇeṣu jāto hi brāhmaṇād brāhmaṇo bhavet ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ശൂദ്രസ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് ജനിച്ച പുത്രനെ അവർ ബ്രാഹ്മണനായി കരുതുന്നില്ല; കാരണം അവനിൽ ബ്രാഹ്മണോചിതമായ നൈപുണ്യവും ശീലവും ഇല്ലെന്ന് അവർ ധരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശേഷിക്കുന്ന മൂന്നു വർണങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളിൽ ബ്രാഹ്മണനാൽ ജനിച്ച പുത്രൻ ബ്രാഹ്മണനായി തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse states a normative rule about social recognition (varṇa-status): a child’s acceptance as ‘brāhmaṇa’ is linked to perceived brāhmaṇa-qualities (naipuṇya) and, in the stated scheme, to paternity by a brāhmaṇa across unions with women of other varṇas, while excluding the son of a Śūdra woman from brāhmaṇa recognition.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on dharma and social norms. Here he addresses rules of lineage and varṇa-classification, explaining how certain births were traditionally categorized and socially acknowledged.