Shloka 22
Ānṛśaṃsya–Bhakti: Śukaḥ Śakreṇa Parīkṣitaḥ
Compassion and Devotion—The Parrot Tested by Indra
अस्मिन्नहं टद्रुमे जात: साधुभिश्न गुणैर्युत: । बालभावेन संगुप्त: शत्रुभिश्षल न धर्षित:,“मैंने इसी वृक्षपर जन्म लिया और यहीं रहकर अच्छे-अच्छे गुण सीखे हैं। इस वृक्षने अपने बालककी भाँति मुझे सुरक्षित रखा और मेरे ऊपर शत्रुओंका आक्रमण नहीं होने दिया।”
asminn ahaṃ tad-drume jātaḥ sādhubhiś ca guṇair yutaḥ | bāla-bhāvena saṃguptaḥ śatrubhiś ca na dharṣitaḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഈ വൃക്ഷത്തിലേയാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്; ഇവിടെ തന്നെയിരുന്നു സജ്ജന്മാർ ആദരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായി വളർന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഇത് എന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു; ശത്രുക്കൾക്ക് എന്നെ കീഴടക്കാനോ അപമാനിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights gratitude and dharmic reflection: one should recognize and honor the sources of one’s safety and moral formation. Protection and nurturing—here symbolized by a tree—enable the cultivation of virtues, and such shelter can render hostility ineffective.
Bhishma speaks in the first person, recalling being born upon/near a particular tree and being raised there. He credits that place/object with safeguarding him like a child, so that enemies could not successfully attack or harm him.