Shloka 31
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
जो सब देवताओंको प्रणाम करते हैं, एकमात्र वेदका आश्रय लेते, श्रद्धा रखते और इन्द्रियोंको वशमें रखते हैं वे भी दुस्तर संकटसे छुटकारा पा जाते हैं ।।
yo sarvadevatābhyo namaskurvanti, ekamātra-vedāśrayaṃ labhante, śraddadhānā indriyāṇi ca vaśe kurvanti, te 'pi dustara-saṅkaṭāt pramucyante. tathaiva vipra-pravarān namaskṛtya yata-vratāḥ, bhavanti ye dāna-ratā durgāṇy atitaranti te. nārada uvāca.
നാരദൻ പറഞ്ഞു—എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും നമസ്കരിച്ച്, ഏകമാത്ര വേദത്തെ ശരണം പ്രാപിച്ച്, ശ്രദ്ധ നിലനിർത്തി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവർ പോലും ദുഷ്കരമായ ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു. അതുപോലെ, നിയമബദ്ധമായി വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച്, ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നമസ്കരിച്ച് അവർക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ രതരായവർ ഭയങ്കരമായ അപകടങ്ങളും കടന്നുപോകുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Calamities are overcome through a dharmic life: reverence to the divine, reliance on Vedic guidance, faith, and self-control; and, in social-ethical practice, disciplined vows combined with honoring learned brāhmaṇas and giving charity.
In the Anuśāsana Parva’s discourse on dāna-dharma, Nārada instructs that both inner discipline (faith and control of the senses) and outward righteous conduct (respectful salutation and charitable giving to worthy brāhmaṇas) enable one to pass beyond severe dangers.