Shloka 25
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत् पितृन् । तोषयित्वा महादेवं निर्मला: स्वर्गमाप्तुयात्,जो कृत्तिकाश्रममें स्नान करके पितरोंका तर्पण करता है और महादेवजीको संतुष्ट करता है, वह पापमुक्त होकर स्वर्गलोकमें जाता है इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि आड्धिरसतीर्थयात्रायां पज्चविंशो5 ध्याय: इस प्रकार श्रीमहाभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें आड़िरसतीर्थयात्राविषयक पच्चीसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/
āśrame kṛttikānāṃ tu snātvā yas tarpayet pitṝn | toṣayitvā mahādevaṃ nirmalāḥ svargam āpnuyāt ||
കൃത്തികകളുടെ ആശ്രമത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃകൾക്ക് തർപ്പണം അർപ്പിച്ച് മഹാദേവനെ പ്രസന്നനാക്കുന്നവൻ പാപമുക്തനായി സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that pilgrimage practices—ritual bathing at a sacred site, offering tarpaṇa to one’s ancestors, and devotion that pleases Mahādeva—purify moral/ritual impurity and yield the fruit of heavenly attainment.
In the context of a tīrtha-yātrā (pilgrimage) description within Anuśāsana Parva’s dāna-dharma material, the speaker states the specific merit gained by bathing at the Kṛttikās’ hermitage and performing ancestral libations, coupled with worship that satisfies Śiva.