Shloka 37
तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
पुण्याहवाचनं दैवं ब्राह्मणस्य विधीयते । एतदेव निरोड्कार क्षत्रियस्य विधीयते
puṇyāhavācanaṃ daivaṃ brāhmaṇasya vidhīyate | etad eva niroḍkāra kṣatriyasya vidhīyate ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടി ദൈവകർമ്മം ‘പുണ്യാഹവാചനം’—മംഗളാഹ്വാനവും ആശീർവചനപാരായണവും—എന്ന രൂപത്തിൽ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ക്ഷത്രിയനുവേണ്ടി അതേ ലക്ഷ്യം ‘നിരോഡ്കാര’ത്തിലൂടെയാണ് നിറവേറുന്നത്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that dharma is role-sensitive: the same sacred aim is pursued through different prescribed means—benedictory ritual speech for Brāhmaṇas and a forceful, martial form of consecration for Kṣatriyas—each aligned with their social-ethical duty.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on conduct and duties. Here he contrasts the appropriate religious/ceremonial observances for different varṇas, emphasizing that prescriptions vary according to one’s station and responsibilities.