Shloka 81
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
वेदान् कृत्स्नान् ब्राह्मण: प्राप्तुयात् तु जयेन्नूप: पार्थ महीं च कृत्स्नाम् । वैश्यो लाभ प्राप्त॒यान्नैपुणं च शूद्रो गतिं प्रेत्य तथा सुखं च
vedān kṛtsnān brāhmaṇaḥ prāpnuyāt tu jayed nṛpaḥ pārtha mahīṁ ca kṛtsnām | vaiśyo lābhaṁ prāpnuyān naipuṇaṁ ca śūdro gatiṁ pretya tathā sukhaṁ ca, kuntīnandana |
വായു പറഞ്ഞു—കുന്തീനന്ദനാ! ഇതിന്റെ പാരായണത്തിലൂടെ ബ്രാഹ്മണന് സമസ്ത വേദസ്വാധ്യായത്തിന്റെ പൂർണ്ണഫലം ലഭിക്കുന്നു. ക്ഷത്രിയൻ—ഹേ പാർഥ—സമ്പൂർണ്ണ ഭൂമിയിൽ വിജയം നേടുന്നു. വൈശ്യന് വ്യാപാരനൈപുണ്യവും മഹാലാഭവും ലഭിക്കുന്നു. ശൂദ്രന് ഇഹലോകസുഖവും, മരണാനന്തരം പരലോകത്തിൽ സദ്ഗതിയും ലഭിക്കുന്നു.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a phalaśruti: the claimed fruits of reciting a sacred instruction differ according to varṇa—Vedic-study merit for the brāhmaṇa, sovereignty for the kṣatriya, commercial success for the vaiśya, and worldly happiness plus a good afterlife for the śūdra—framing spiritual practice as supporting each group’s dharmic aims.
Vāyu addresses Arjuna (called Pārtha and Kuntīnandana) and concludes or reinforces a teaching by stating the rewards that accrue from its recitation, mapping those rewards onto the traditional fourfold social order.