Shloka 16
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
सुदक्षिणो मधुरवागनसूयुर्जितिन्द्रिय: । धर्मात्मा चानृशंसश्न विक्रान्तो5<थाविकत्थन:,वह राजा अत्यन्त उदार, मधुरभाषी, किसीके दोष न देखनेवाला, जितेन्द्रिय, धर्मात्मा, दयालु और पराक्रमी था। वह कभी अपनी प्रशंसा नहीं करता था
sudakṣiṇo madhuravāg anasūyur jitendriyaḥ | dharmātmā cānṛśaṁsaś ca vikrānto ’thāvikatthanaḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ആ രാജാവ് അത്യന്തം ദാനശീലനും മധുരഭാഷിയും, ദോഷാന്വേഷണമില്ലാത്തവനും, ജിതേന്ദ്രിയനും, ധർമ്മാത്മാവും, കരുണാശീലനും, വീരനും ആയിരുന്നു; അവൻ ഒരിക്കലും സ്വയം പ്രശംസിച്ചിരുന്നില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical portrait of the ideal ruler: generosity and pleasant speech tempered by non-censoriousness, self-mastery, commitment to dharma, compassion, courage, and humility (absence of boasting).
Bhishma is describing the character of a king, listing his virtues as a model of righteous conduct and exemplary kingship within the Anushasana Parva’s broader instruction on dharma.