हतं शिखण्डिना श्रुत्वा न विदीर्येत यन्मन: । “हाय! इस पृथ्वीपर बलमें जिसकी समानता करनेवाला दूसरा कोई नहीं है, उसीको शिखण्डीके हाथसे मारा गया सुनकर आज मेरी छाती क्यों नहीं फट जाती
hataṁ śikhaṇḍinā śrutvā na vidīryeta yan manaḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ശിഖണ്ഡിയാൽ അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടു എന്നു കേട്ടാൽ ആരുടെ ഹൃദയം പിളരാതിരിക്കും? അയ്യോ! ഈ ഭൂമിയിൽ ബലത്തിൽ സമനില്ലാത്തവൻ തന്നെയാണ് ശിഖണ്ഡിയുടെ കൈയ്യാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടത് എന്നു കേട്ടിട്ടും ഇന്ന് എന്റെ നെഞ്ച് എന്തുകൊണ്ട് പൊട്ടുന്നില്ല?
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the moral shock that arises when an unmatched warrior falls through a contested or indirect agency, prompting reflection on the fragility of worldly power and the complex workings of dharma and fate in war.
Vaiśampāyana expresses overwhelming grief and disbelief upon hearing that the great, unequalled warrior (implicitly Bhīṣma in the wider episode) was killed through Śikhaṇḍin’s involvement, lamenting that such news should make one’s heart and chest split.