Shloka 3136
मानुषत्वमनुप्राप्तो नैने शोचितुमरहसि । 'शोभने! ये महातेजस्वी वसु थे, वसिष्ठजीके शाप-दोषसे इन्हें मनुष्य-योनिमें आना पड़ा था। अतः इनके लिये शोक नहीं करना चाहिये
mānuṣatvam anuprāpto naine śocitum arhasi | śobhane ye mahātejasvī vasavaḥ te vasiṣṭhajī-śāpa-doṣeṇa manuṣya-yoniṃ prāptāḥ | ataḥ eteṣāṃ kṛte śoko na kartavyaḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ അവർ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചതിനാൽ, അവരുടെ കാര്യം നീ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല. ശോഭനേ, ആ മഹാതേജസ്സുള്ള വസുക്കൾ വസിഷ്ഠന്റെ ശാപത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ദോഷം മൂലം നിർബന്ധിതരായി മനുഷ്യയോനിയിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടിവന്നു; അതിനാൽ അവരുടെ പേരിൽ ശോകം യുക്തമല്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Grief should be tempered by understanding causality (karma and śāpa): when suffering or an unwanted condition arises from a prior fault and its consequence, lamentation is portrayed as inappropriate; one should respond with discernment and acceptance aligned with dharma.
Vaiśampāyana consoles a woman addressed as “Śobhane,” explaining that the radiant Vasus have taken human birth because of Vasiṣṭha’s curse; since their human incarnation is a consequence of that curse, she is advised not to mourn for them.