Shloka 13
उपास्यमान व्यासेन पाराशर्येण धीमता । नारदेन च राजर्षे देवलेनासितेन च,राजर्षे! उस समय वहाँ पराशरनन्दन बुद्धिमान व्यास, देवर्षि नारद और असित देवल ऋषि उनके पास बैठे थे
upāsyamānaṃ vyāsena pārāśaryeṇa dhīmatā | nāradena ca rājarṣe devalenāsitena ca ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജർഷേ! ആ സമയത്ത് പരാശരപുത്രനായ ധീമാന വ്യാസനും, ദേവർഷി നാരദനും, അസിത ദേവല ഋഷിയും ഭീഷ്മന്റെ സമീപത്ത് ഇരുന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഉപാസിച്ചു സേവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic instruction gains gravity and credibility when delivered in the presence of realized sages. Their attendance symbolizes reverence, disciplined listening, and the validation of ethical counsel by spiritual authorities.
Vaiśampāyana describes a setting where the wise Vyāsa, Devarṣi Nārada, and the sage Asita Devala are seated near the addressed person, attending upon him—framing the ensuing discourse as a solemn, dharma-centered instruction.