Shloka 13
अनु त्वां तात जीवन्तु मित्राणि सुहृदस्तथा । चैत्यस्थाने स्थितं वृक्षं फलवन्तमिव द्विजा:,“तात! जैसे मन्दिरके आस-पासके फले हुए वृक्षपर बहुत-से पक्षी आकर बसेरे लेते हैं, उसी प्रकार तुम्हारे मित्र और हितैषी तुम्हारे आश्रयमें रहकर जीवन-निर्वाह करें
anu tvāṃ tāta jīvantu mitrāṇi suhṛdas tathā | caityasthāne sthitaṃ vṛkṣaṃ phalavantam iva dvijāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മകനേ! നിന്റെ ആശ്രയത്തിൽ നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും ഹിതൈഷികളും ജീവിച്ചിരിക്കട്ടെ; പുണ്യചൈത്യസ്ഥലത്തിനരികെ നിൽക്കുന്ന ഫലഭരിതവൃക്ഷത്തിൽ പക്ഷികൾ കൂടിവാസിക്കുന്നതുപോലെ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A righteous person—especially one in a position of strength—should become a refuge for friends and well-wishers, sustaining them through protection and support, like a fruitful tree that naturally nourishes those who take shelter in it.
Vaiśaṃpāyana uses a vivid simile: as birds gather around a fruit-bearing tree near a sacred shrine, so should the listener’s companions and well-wishers live depending on him—indicating his role as a stable, beneficent support within the moral order.