Shloka 3536
सर्वसंकरपापेभ्यो देवतास्तवनन्दक: । जो मनुष्य उपर्युक्त देवता आदिका कीर्तन
sarvasaṅkarapāpebhyo devatāstava-nandakaḥ | yo manuṣya uparyukta-devatādikāḥ kīrtana-stavana-abhinandanaṃ karoti, sa sarvaprakāra-pāpa-bhayāt mukto bhavati | devatānāṃ stutiṃ ca abhinandanaṃ ca kurvan puruṣaḥ sarvaprakāra-saṅkara-pāpebhyaḥ chūyate |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—മുകളിൽ പറഞ്ഞ ദേവന്മാരുടെ നാമകീർത്തനം, സ്തവനം, ഭക്തിയോടെ അഭിനന്ദനം എന്നിവ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ എല്ലാ തരത്തിലുള്ള പാപത്തിലും ഭയത്തിലും നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. ദേവസ്തുതി ചെയ്ത് ആദരവോടെ വന്ദിക്കുന്നവൻ സർവസംകരപാപങ്ങളിൽ നിന്നും വിടുതൽ നേടുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Reverent devotion expressed through recitation (kīrtana), praise (stavana/stuti), and respectful salutation (abhinandana) toward the deities purifies a person, removing fear and freeing one from accumulated and ‘mixed’ sins that entangle moral life.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma, emphasizing devotional practice. Here he states the spiritual and ethical benefit of honoring the gods previously listed in the discourse: such worshipful praise leads to purification and release from sin and fear.