Shloka 34
विश्वेदेवा नभश्नैव नक्षत्राणि ग्रहास्तथा । पान्तु नः सततं देवा: कीर्तिता$कीर्तिता मया
viśvedevā nabhaś caiva nakṣatrāṇi grahās tathā | pāntu naḥ satataṃ devāḥ kīrtitākīrtitā mayā ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— “വിശ്വേദേവന്മാർ, ആകാശം, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ. ഞാൻ കീർത്തിച്ചവരും കീർത്തിക്കാത്തവരും ആയ എല്ലാ ദേവന്മാരും നിരന്തരം ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches comprehensive reverence and humility: one seeks protection from the entire divine and cosmic order, acknowledging that dharma is upheld not only by named deities but also by the vast, often-unseen sacred forces that govern time and destiny.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing and blessing through religious discourse. Here he concludes (or seals) an extended enumeration/invocation by praying that all divine beings—explicitly mentioned and unmentioned—along with cosmic elements like the sky, constellations, and planets, protect the listeners.