Shloka 21
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
इदं ब्रह्मा पुरा कुत्वा सर्वतलोकपितामह: । सर्वस्तवानां राजत्वे दिव्यानां समकल्पयत्,जिसको अन्तकालमें भी जान लेनेपर मनुष्य परमगतिको पा लेता है, वह यह सहस्रनामस्तोत्र परम पवित्र, मंगलकारक, बुद्धिवर्द्धछ, कल्याणमय तथा उत्तम है। सम्पूर्ण लोकोंके पितामह ब्रह्माजीने पूर्वकालमें इस स्तोत्रका आविष्कार करके इसे समस्त दिव्यस्तोत्रोंके राजाके पदपर प्रतिष्ठित किया था। तबसे महात्मा ईश्वर महादेवका यह देवपूजित स्तोत्र संसारमें 'स्तवराज” के नामसे विख्यात हुआ
idaṁ brahmā purā kṛtvā sarvalokapitāmahaḥ | sarvastavānāṁ rājatve divyānāṁ samakalpayat ||
വായു പറഞ്ഞു—പുരാതനകാലത്ത് സർവ്വലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ഈ സ്തോത്രം രചിച്ച് എല്ലാ ദിവ്യസ്തവങ്ങളിലുമിടയിൽ ഇതിനെ ‘രാജാവ്’ എന്ന നിലയിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ജീവന്റെ അന്തിമക്ഷണത്തിലും സ്മരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മനുഷ്യനെ പരമഗതിയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഈ സഹസ്രനാമസ്തോത്രം അത്യന്തം പവിത്രവും മംഗളകരവും ബുദ്ധിവർദ്ധകവും സർവ്വകല്യാണമയവുമാണ്.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Sacred praise (stotra) is presented as a potent ethical-spiritual practice: a hymn established by Brahmā as supreme among divine stotras is said to be purifying and auspicious, and even its remembrance at the end of life is linked with attaining the highest good (parama-gati).
Vāyu speaks about the origin and status of a celebrated thousand-named hymn: Brahmā composed it in ancient times and installed it as the foremost (‘king’) among divine hymns; the surrounding context identifies it as a widely revered stotra connected with Mahādeva (Śiva) and known as ‘Stavarāja’.