Shloka 62
अर्चेद् देवानदम्भेन सेवेतामायया गुरून् । निर्धि निदध्यात् पारत्र्यं यात्रार्थ दानशब्दितम्
arced devān adambhena sevetāmāyayā gurūn | nidhim nidadhyāt pāratr̥yaṁ yātrārthaṁ dānaśabditam ||
കപടമില്ലാതെ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കണം; വഞ്ചന വിട്ട് ഗുരുക്കന്മാരെയും മുതിർന്നവരെയും സേവിക്കണം. പിന്നെ പരലോകയാത്രയ്ക്കായി ‘ദാനം’ എന്ന നിധി ശേഖരിക്കണം—അർത്ഥം, മരണാനന്തര മംഗളത്തിനായി ഉദാരമായി ദാനം ചെയ്യണം.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True dharma is practiced inwardly: worship should be free of show (adambha), service to teachers and elders should be free of manipulation (amāyā), and one should ‘save’ for the next world by giving charity generously—treating dāna as the real treasure that accompanies a person beyond death.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma continues advising on righteous conduct. Here he outlines a compact ethical program: sincere devotion, honest service to gurus/elders, and open-handed charity as preparation for the afterlife.