Shloka 30
न च मे स्तोकमप्यासीद् दुःखमीकष्याकृतं तदा । तथा स राजमार्गेण महता निर्ययौ बहि:,उस समय मेरे मनमें थोड़ा-सा भी ईर्ष्याजनित दुःख नहीं हुआ। इसी अवस्थामें वे महलसे बाहर आकर विशाल राजमार्गसे चलने लगे
na ca me stokam apy āsīd duḥkham īkṣyākṛtaṃ tadā | tathā sa rājamārgeṇa mahatā niryayau bahiḥ ||
അപ്പോൾ അസൂയയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ചെറുതായെങ്കിലും ദുഃഖം എന്റെ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചില്ല. പിന്നെ അവൻ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു വിശാലമായ രാജപാതയിലൂടെ മുന്നേറി.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights freedom from īkṣyā (envy/jealousy) as an ethical discipline: even when witnessing another’s situation or fortune, one should not allow envy-born distress to arise, maintaining inner steadiness.
Vāyu narrates that, at that moment, he felt no envy-induced sorrow; immediately afterward, the person being described exits the palace and moves along the wide royal road, indicating a public departure or onward journey.