Shloka 21
अथ स्वावसथं गत्वा स शय्यास्तरणानि च । कन्याश्वालंकृता दग्ध्वा ततो व्यपगत: पुन:
atha svāvasathaṃ gatvā sa śayyāstaraṇāni ca | kanyāśv-ālaṅkṛtā dagdhvā tato vyapagataḥ punaḥ ||
പിന്നീട് അദ്ദേഹം തന്റെ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് ചെന്നു അവിടെയുള്ള ശയ്യകളും ആസ്തരണങ്ങളും, വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട കന്യകളെയും ദഹിപ്പിച്ച് ഭസ്മമാക്കി; അതിനുശേഷം അവിടുനിന്ന് വീണ്ടും പിന്മാറിപ്പോയി।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical danger of unchecked anger and destructive power: when one acts without dharmic restraint, the outcome is catastrophic and morally weighty, serving as a cautionary exemplum within the Anuśāsana Parva’s didactic setting.
Vāyudeva narrates that the agent goes back to his lodging and burns the beds, coverings, and the ornamented maidens present there, then departs again—an abrupt, punitive act that intensifies the episode’s moral tension.