Shloka 35
वायुर्भूत्वा विक्षिपते च विश्व- मनग्निर्भूत्वा दहते विश्वरूप: । आपो भूत्वा मज्जयते च सर्व ब्रह्मा भूत्वा सृजते विश्वसंघान्
vāyur bhūtvā vikṣipate ca viśvam agnir bhūtvā dahate viśvarūpaḥ | āpo bhūtvā majjayate ca sarvaṁ brahmā bhūtvā sṛjate viśvasaṅghān ||
വിശ്വരൂപനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ് വായുരൂപം ധരിച്ചു ലോകത്തിന് ചലനം നൽകുന്നത്; അഗ്നിരൂപമായി എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നത്; ജലരൂപമായി സർവ്വവും മുങ്ങിപ്പോകുമാറാക്കുന്നത്; ബ്രഹ്മാവായി വിശ്വസമൂഹങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the divine (identified here with Śrī Kṛṣṇa) pervades and governs all cosmic functions—motion (wind), transformation (fire), dissolution (waters), and creation (Brahmā). Ethically, it supports dharmic reverence for the cosmic order and devotion to the one Lord behind many powers.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs and extols sacred truths. Here he offers a hymn-like description of Kṛṣṇa’s universal agency, portraying him as the power operating through elemental and creator forms.