Shloka 27
स विहायो व्यदधात् पञ्चनाभि: स निर्ममे गां दिवमन्तरिक्षम् सो<रण्यानि व्यसृजत् पर्वतांश्व हृषीकेशो5मितदीप्ताग्नितेजा:
sa vihāyo vyadadhāt pañcanābhiḥ sa nirmame gāṃ divam antarīkṣam | so 'raṇyāni vyasṛjat parvatāṃś ca hṛṣīkeśo 'mitadīptāgnitejāḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—പഞ്ചനാഭനായ പ്രഭു ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ തന്നെയാണ് ഭൂമി, സ്വർഗ്ഗലോകം, അന്തരീക്ഷം എന്നിവയും നിർമ്മിച്ചത്. അളവറ്റ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ തേജസ്സുള്ള ആ ഹൃഷീകേശൻ തന്നെയാണ് വനങ്ങളും പർവതങ്ങളും ഉല്പാദിപ്പിച്ചത്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Kṛṣṇa (Hṛṣīkeśa) is the cosmic creator and sustainer: the worlds and natural order arise from him. Ethically, it encourages devotion and dharmic living by recognizing a divine foundation behind the universe and its order.
In Bhīṣma’s instruction to Yudhiṣṭhira in the Anuśāsana Parva, Bhīṣma praises Kṛṣṇa with cosmic epithets and attributes to him the creation of space, earth, heaven, the atmosphere, forests, and mountains—elevating Kṛṣṇa’s status from ally in the war to supreme divine principle.