Shloka 16
तमध्वरे शंसितार: स्तुवन्ति रथन्तरे सामगाश्र स्तुवन्ति । त॑ ब्राह्मणा ब्रद्ममन्त्रै: स्तुवन्ति तस्मै हविरध्वर्यव: कल्पयन्ति
tam adhvare śaṁsitāraḥ stuvanti rathantare sāmagāś ca stuvanti | taṁ brāhmaṇā brahmamantraiḥ stuvanti tasmai havir adhvaryavaḥ kalpayanti ||
യജ്ഞത്തിൽ ശംസിതാക്കൾ (സ്തോതാക്കൾ) അദ്ദേഹത്തെയേ സ്തുതിക്കുന്നു; സാമഗായകർ രഥന്തര സാമത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തെയേ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു. വേദജ്ഞ ബ്രാഹ്മണർ ബ്രഹ്മമന്ത്രങ്ങളാൽ അദ്ദേഹത്തെയേ സ്തവിക്കുന്നു; അധ്വര്യുക്കൾ യജ്ഞത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനായി ഹവിയുടെ ഭാഗം നിശ്ചയിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Supreme is the central recipient and meaning of Vedic sacrifice: every class of priest—reciters, Sāman-chanters, mantra-knowing Brahmins, and the Adhvaryu who handles offerings—directs praise and oblations to Him, showing ritual as coordinated devotion grounded in dharma.
Bhishma is describing how, within a properly conducted yajña, different officiants perform their specialized roles—recitation, chanting, mantra-praise, and allotting oblations—yet all these actions converge on honoring the same divine object of worship.