Shloka 19
ते प्रगृह्ा महाघोरान् पर्वतान् परिघान् द्रुमान् विक्षोभयन्त: सलिलमुत्थितं शतयोजनम्
te pragṛhya mahāghorān parvatān parighān drumān vikṣobhayantaḥ salilam utthitaṃ śatayojanam |
അവർ മഹാഘോരമായ പർവ്വതങ്ങളും പരിഘങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും കൈയിൽ പിടിച്ച് ജലത്തെ അത്യന്തം കലക്കി; അത് ശതയോജന ഉയരത്തിൽ പൊങ്ങിപ്പൊട്ടിച്ചു; പിന്നെ ആ ഭയാനക ആയുധങ്ങളോടെ ദേവന്മാരുടെ മേൽ പാഞ്ഞുകയറി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When oppression becomes unbearable, seeking rightful protection under a legitimate guardian (here, Indra as lord of the gods) is portrayed as an appropriate response; power used without restraint leads to fear and disorder, while refuge under dharmic authority restores stability.
A host of Dānavas, wielding mountains, iron clubs, and trees, violently churns a lake so its waters rise immensely and then assaults the gods; after being severely harassed, the gods retreat and take shelter with Indra.