Shloka 69
न च राजभयं तेषां न पिशाचान्न राक्षसात् । नाग्न्यम्बुपवनव्यालाद् भयं तस्योपजायते,गायत्रीका जप करनेसे द्विजको राजा, पिशाच, राक्षस, आग, पानी, हवा और साँप आदिका भय नहीं होता
na ca rājabhayaṁ teṣāṁ na piśācān na rākṣasāt | nāgny-ambu-pavana-vyālād bhayaṁ tasyopajāyate ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അവനു രാജഭയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; പിശാചന്മാരുടെയോ രാക്ഷസന്മാരുടെയോ ഭയവും ഇല്ല; അഗ്നി, ജലം, വായു, സർപ്പങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നുമുള്ള ഭയവും അവനിൽ ഉദിക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ ഗായത്രിയെ ശാസ്ത്രീയമായി ജപിക്കുന്നതിലൂടെ ദ്വിജൻ ദൃശ്യ-അദൃശ്യ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിതനായി ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത നേടുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular Gāyatrī-recitation and disciplined spiritual practice cultivate inner steadiness and are praised as conferring protection—symbolically and ethically—against threats from rulers, hostile beings, and natural dangers.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing Yudhiṣṭhira on dharma and religious duties; here he extols the power of sacred recitation (especially Gāyatrī-japa) as a safeguard for the dvija who follows it.