Shloka 32
लभन्ते हि शुभं सर्वे रुद्रानलवसुप्रभा: । भुवि कृत्वा शुभं कर्म मोदन्ते दिवि दैवतैः
labhante hi śubhaṃ sarve rudrānalavasuprabhāḥ | bhuvi kṛtvā śubhaṃ karma modante divi daivataiḥ |
അവർ എല്ലാവരും നിശ്ചയമായും ശുഭഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. രുദ്രൻ, അഗ്നി, വസുക്കൾ എന്നിവരെപ്പോലെ ദീപ്തരായ അവർ ഭൂമിയിൽ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു; ഇപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ച് പുണ്യഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma emphasizes the ethical principle that auspicious, righteous action (śubha karma) performed in human life yields auspicious results after death—culminating in heavenly joy and divine companionship. Moral conduct is portrayed as transformative, granting a radiance comparable to revered deities.
In Bhīṣma’s instruction within the Anuśāsana Parva, he describes the posthumous state of certain virtuous persons: because they performed noble deeds on earth, they now dwell in heaven, rejoicing with the gods and enjoying the fruits of their merit.