Shloka 21
मुनयश्वैव सिद्धाश्च॒ तपोमोक्षपरायणा: । शुचिस्मिता: कीर्तयतां प्रयच्छन्ति शुभं नृूणाम्
munayaś caiva siddhāś ca tapo-mokṣa-parāyaṇāḥ | śuci-smitāḥ kīrtayatāṃ prayacchanti śubhaṃ nṝṇām ||
തപസ്സിലും മോക്ഷത്തിലും പരായണരായ മുനികളും സിദ്ധന്മാരും—ശുദ്ധരും മന്ദസ്മിതരുമായവർ—തങ്ങളുടെ നാമം കീർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കു ശുഭഫലം നൽകുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Honoring and praising spiritually accomplished beings—sages and siddhas devoted to tapas and moksha—brings auspicious results, emphasizing reverence for virtue and spiritual attainment as a source of ethical uplift.
Bhishma continues his instruction in Anushasana Parva by describing classes of exalted beings; here he highlights munis and siddhas and states that those who recite and celebrate them receive beneficial, auspicious outcomes.